afval scheiden een peulenschil? terugblik op 100-100-100

'Ik ga scheiden', blogde ik drie maanden geleden. Natuurlijk niet van mijn lief maar ik liet weten dat ik mee ging doen aan een afvalscheidingsproject genaamd 100-100-100. Nu, 100 dagen verder, is het project afgelopen en kijk ik terug op 100 dagen scheiden, wegen en doorgeven. Het was voor mij even wennen, dat moet ik bekennen. Niet zozeer het scheiden (dat deed ik al wel) maar meer het wegen. Elke vuilniszak die in de grijze/groene/oranje/blauwe container verdween, moest eerst gewogen worden om zo te zien hoeveel je nou eigenlijk weggooit. Nu kunnen we hier in het pittoreske Zwijndrecht sinds een half jaar ook pakken en blikken bij het plastic gooien (beter bekend als PMD: plastic, metaal en drinkkartons) en dus is dat een groot onderdeel van onze afvalstroom. Dat zag ik ook wel terug in ons restafval; slechts eenmaal per twee weken ging er een zak in de vuilcontainer voor overig afval. Ik zag via de app hoe ik het deed vergeleken bij anderen in mijn gemeente, het gehele project en Nederland maar om nou te zeggen dat ik daardoor geïnspireerd raakte: nee. Wel interessant vond ik een interview dat ik als freelance journalist afnam. Ik bezocht één van de deelnemers in mijn woonplaats én sprak met de wethouder duurzaamheid. Erg inspirerend, aangezien dit gezin helemaal into groen was. Het gesprek vond plaats in de mooie tuin met moestuin en de deelnemers hadden een heuse mini-milieustraat in een lade onder de wasbak. Kijk, dat wil ik ook! Maar om nog even relativerend te zijn: ik kan nou niet zeggen dat het project mij echt geholpen heeft. Ik ben er niet beter door gaan scheiden, behalve dan dat ook het afval van de eerste verdieping iets meer gescheiden is. Wel kan ik met de punten die ik gespaard heb een mooie pedaalemmer “kopen” die het scheiden nog wat makkelijker maakt. Doe jij aan afval scheiden? Liefs, José

Related Post

José de Jong

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *