brief aan mijn hoogzwangere zelf

Woensdag werd ons kleine aapje 1 jaar. Yup, hij heeft the big 1 aangetikt. En met een guppie dat er een heel jaar op heeft zitten, heb ik een heel jaar als mommie achter de rug. Een jaartje ouder dus, en hopelijk ook een jaartje wijzer. Die wijsheid breng ik graag over op mijn jongere ik. Daarom hier komt ‘ie: mijn brief aan mijn 28-jarige en mommy-to-be self.

Lieve José,

Je bent op dit moment hoogzwanger en hebt nog geen idee wat je te wachten staat. Niet op het gebied van bevallen en niet op het gebied van moederschap. Lekker laten zo, zou ik zeggen. Soms is het beter om er blanco in te gaan. Desalniettemin zijn er een paar wijze lessen die ik je mee wil geven. En nee, die hoef je niet in je geheugen te griffen. Maar soms zijn het handige reminders waar je zeker iets aan hebt.

Iedereen heeft een mening. Over wel of geen pijnbestrijding tijdens de bevalling. Over werken of thuismoederen. Over wegwerpluiers of wasbare luiers. Laat je niets aanpraten. Jij weet waar je je goed bij voelt. En ja, dan moet je soms onderuit gaan (zoals wanneer je teveel uit handen wilt nemen, maar daarover later meer) maar weet je wat: je komt daar vanzelf wel achter. Laat het goedbedoelde advies het ene oor in en het andere oor uit gaan.

Blijf als moeder net zo relaxed als je als persoon bent. Laat je niet uit het veld slaan wanneer je uk een keertje valt of een (te) grote hap eten neemt. Niet alleen jij hebt instincten waarop je kunt vertrouwen, maar dat kleintje weet beter voor zichzelf te zorgen dan je misschien denkt. Hij zal pseudokroep krijgen en iedereen zal roepen dat je naar de dokter moet. ‘Wij lijken er meer last van te hebben dan hij’, zal je nog zeggen, maar toch zit je een uur in de wachtkamer met een veel te moe kind en uiteindelijk zonder reden. Trust your gut instinct. Je heb het niet voor niets.

Kom voor jezelf op. Je hebt er (redelijk) bewust voor gekozen om zelf voor je kleintje te zorgen, maar dat betekent niet dat je alle zorg naar je toe moet trekken. Durf hulp te vragen. Plan tijd voor jezelf in. Want het is een cliché maar ó zo waar: een gelukkige José is een blije mama. En daar heeft iedereen baat bij.

Last but not least: vergeet niet af en toe te genieten. Jij ben niet iemand die vanaf het begin hoteldebotel verliefd is, dus besef je dat de liefde voor jouw kindje ook zal groeien. Voel je niet schuldig als je even niet kunt genieten. Altijd maar blij zijn is ook niet gezond. Maar probeer het altijd positief te zien en weet dat fases komen en gaan. Die slapeloze nachten zullen voor je gevoel eindeloos duren, maar zodra je ’s ochtends met een lach en uitgestrekte armpjes begroet wordt, smelt je en zie je alles in perspectief. Sta niet alleen stil bij de grote momenten zoals de eerste keer omrollen maar geniet juist ook van die kleine dingen. Zijn blik als hij een spelletje door heeft. Zijn tevreden glimlach als hij lekker aan de borst gedronken heeft. Zijn goedkeuring zoekende blik als hij in iemands anders armen zit. Geniet ervan zo lang je kan!

Liefs, José

Related Post

José de Jong

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *