vraag de experts het biokatoenen hemd van het lijf: keurmerken

‘keurmerken zijn niet waterdicht’

Mijn broertje vroeg mij laatst: ‘wat is nou het verschil tussen biologisch en ecologisch?’ Ik  stond eigenlijk met mijn mond vol tanden. Door iedereen om mij heen merk ik dat er zoveel keurmerken zijn, dat dat heel verwarrend is. In het chocoladeschap alleen zie ik al Fair Trade Original, Verkade met Max Havelaar keurmerk, huismerk chocolade met UTZ Certified logo… Om gek van te worden! Daarom de vraag aan de mensen van Rank a Brand: wat moet ik in het oerwoud aan keurmerken?

labelinfo: ranking de keurmerken

Imke van Schaaijk, hoofd research bij de duurzame database, raadde mij opTtwitter de website Labelinfo aan. Hier kun je per product de mogelijke labels vinden. Ook heeft elke label op de homepage een logo waarmee je meteen om meer info kunt vragen. Bovendien is per product/sector heel goed te zien hoe de keurmerken scoren op sociale en milieucriteria én hoe goed dat gecontroleerd wordt. Een soort Rank a Brand dus!

‘geen enkel keurmerk is waterdicht’

Niels Oskam, oprichter van Rank a Brand, heeft een eigen visie op keurmerken. Op het hoofdkantoor in Amsterdam maakt hij mij wat wijzer in het oerwoud aan FSC-bomen. In de basis zijn keurmerken goede richtlijnen voor consumenten, toch? Of niet? Niels is van mening dat het een sprookje is om te geloven dat je met het kopen van gecertificeerde producten je jouw geweten kunt sussen. De keurmerken zijn namelijk verre van waterdicht. Hij noemt een voorbeeld: de recente commotie rondom de Lipton theeplantages die een Rainforest Allicance-keurmerk hebben.¹ ‘Let op,’ zegt hij verder, ‘of je naar een merk, zoals AH Puur&Eerlijk en Fair Trade Original, of een keurmerk zoals Max Havelaar en Oké kijkt.’ Niels noemt nog een valkuil op het gebied van certificering: “Bepaalde begrippen worden niet op een duurzame manier bedoeld. Denk hierbij aan ecologisch of organisch. Of bijvoorbeeld bioplastics. Hier is niets biologisch aan.²’ Van alle certificeringen is biologisch (geen gebruik van pesticiden in de landbouw) Niels’ “favoriet”: dit is makkelijker meetbaar dan fairtrade.

Toch vind hij dat we keurmerken niet moeten afschaffen. Want juist als een keurmerk een verpakking siert, kun je aan de bel trekken wanneer je het niet vertrouwd. Dit was ook het geval bij het eerdere voorbeeld van de Lipton theeplantages. ‘Een Ghanees uit de Bijlmer trok aan de bel omdat zijn broer op één van die plantages onder erbarmelijke omstandigheden werkte,’ vertelt Niels me. Door certificeringen kunnen de instanties dus makkelijker op hun vingers getikt worden. Toch kan er volgens Niels nog veel verbeterd worden. Zo is er nog niet veel transparantie over de keurmerken. Hij zou graag op de websites van keurmerken een klachtenrubriek zien. Op die manier is voor iedereen duidelijk hoe de keurmerken opereren.

Al met al krijg ik bijna de neiging pessimistisch te worden. Daar weet Niels mij gelukkig van af te brengen. Hij meent dat we al een stuk verder zijn en dat er een sneeuwbaleffect ontketent is. Wie weet komen we toch in een wereld waar de Triodos bank van droomt in de advertentie ‘Laten we van duurzaamheid een pleonasme maken’!

¹ Wil je hier meer over weten? Lees dan hier een artikel hierover of lees het rapport van SOMO (Stichting Onderzoek Multinationale Ondernemingen).
² Een interessant tv-items hierover is een aflevering van de Keuringsdienst van Waarde: Bio-afbreekbaar.

Bron: Labelinfo.be

Gerelateerde artikelen:
vraag de experts het biokatoenen hemd van het lijf

Related Post

José de Jong

One Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *